Człowiek to przecudna – choć skażona przez skłonność do zła (grzech) – pełna tajemnicy „wspólnota ciała i duszy”. To Bóg-Miłość „zaprojektował” i stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo. To Bóg stworzył człowieka jako mężczyznę i kobietę. To On powołał go do odkrywania swoich możliwości pełniejszego rozwoju przez miłość w Nim już teraz, aby pozostać z Nim przez całą wieczność. To jest niepojęta tajemnica wielkości człowieka, nad którą trzeba pochylić się z szacunkiem i w głębokiej zadumie. Bycie człowiekiem to przedziwny wielki dar i wspaniałe ogromne zadanie. Nie wystarczy oceniać tylko „zewnętrzność” człowieka, ale trzeba poznać i uszanować jego wnętrze. Trzeba otworzyć nie tylko oczy i uszy, czy dotknąć go zmysłami, ale przede wszystkim sercem i duszą jako największy cud świata. Tylko sercem można poznać Boga i drugiego człowieka.

Św. papież Jan Paweł II w czasie pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny wołał na placu Zwycięstwa w Warszawie (2 czerwca 1979 r.): „Człowieka nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa. A raczej: człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa”. O tak! To Chrystus w swojej odkupieńczej śmierci zrodził człowieka do nowego życia z Bogiem. Dlatego człowiek potrzebuje Boga, który dał mu w darze swojej Miłości duszę zdolną kochać Go. To „boskie DNA” zasadniczo wyróżnia go spośród innych stworzeń, a realizowane w Bogu daje wspaniałe świadectwo o Stwórcy i o wielkości Jego dzieła, jakim jest człowiek. Do człowieka powinno się podchodzić z szacunkiem i miłością. Jest to zrozumiały i twórczy język porozumienia z Bogiem i ludźmi. Małżeństwo, jako wspólnota miłości, jest naturalnym miejscem codziennego dialogu i powoływania nowych ludzi do życia oraz ich rozwoju.

Liberalne media bardzo często traktują człowieka przewrotnie: pomijają Boga w jego życiu i oddzielają go od Niego. Są dwie zasadnicze koncepcje człowieka: pierwsza platońska (idealistyczna), a druga materialistyczna. Dzisiaj reklamy telewizyjne dają człowiekowi wizję materialistyczną, zabarwioną erotyzmem i „okraszoną” młodymi skąpo ubranymi kobietami z „wdziękami”. Jeszcze bardziej deformują obraz człowieka filmy, piosenki, książki, radio, telewizja czy brukowa prasa, a fałsz – wręcz diabelski, święci triumfy i prowadzi do uzależnień i zniewoleń, o których mówią „książki” propagujące seks, alkohol i narkotyki. Kto zdoła policzyć, ilu ludzi straciło swoją godność pod ich wpływem? Kto zbada, ile małżeństw i rodzin zostało rozbitych, albo ile dzieci i młodzieży zdeprawowano i pozbawiono rodzicielskiej opieki? A ilu ludzi popełniło samobójstwo, bo nie widziało sensu swojego dalszego życia? Czy liberalne media podały, ile morderstw i zabójstw popełniono kopiując sceny z filmów i telewizji czy przestrzec o tym ludzi w wiadomościach telewizyjnych albo na pierwszych stronach gazet? Ostrzegam właścicieli i twórców liberalnych programów medialnych: będziecie odpowiadać w sądach za deformację człowieka i społeczeństwa, jeśli nie na ziemi to po śmierci przed Sędzią w wieczności! Nie zasłaniajcie się fałszywą wolnością słowa zagwarantowaną w konstytucjach „demokratycznych” państw rządzonych przez liberałów. Po swojej śmierci staniecie przed Bogiem i wasze skorumpowane na ziemi sumienie was oskarży, a szatan nie będzie was bronił, jak na ziemi bronili was skorumpowani adwokaci za wasze pieniądze skrupulatnie obliczający zyski i możliwości zarobienia jak najwięcej na ludzkiej biedzie i tragedii!

Człowiek nie znosi wewnętrznej pustki, więc szuka kogoś albo czegoś, aby zapełnić swoje puste wnętrze … bez Boga. Od czasu do czasu można usłyszeć, że ten czy tamten człowiek mając po ludzku prawie wszystko: sławę, bogactwo, media, władzę – niemal wszystko i wszystkich do dyspozycji – doszedł do wniosku, że to nie daje mu szczęścia. Utraciwszy sens życia, zamyka się i popełnia samobójstwo. Nieliczni doznają wyjątkowej łaski nawrócenia i – jak marnotrawny syn czy Magdalena – wracają do Boga po bardzo wielu latach z „odległej krainy” zła i obojętności, a nawet walki z Bogiem i człowiekiem. Niektórzy jednak pozostają nieprzejednani aż do swojej śmierci, jak ci na wzgórza Golgoty i wyśmiewają Boga i Jego prawa! Oni mieli szatańską nienawiść do Jezusa umierającego na Krzyżu, który wołał: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. Dzisiaj, po zwycięskim na ziemi Zmartwychwstaniu Chrystusa, właściciele liberalnych mediów bez honoru i przyznania się do krzywd, jakie wyrządzają pokoleniom, nie będą mogli się obronić, a nawet najlepszy na ziemi adwokat i sędzia nie będzie chciał ich bronił przed Sędzią na sądzie po ich śmierci! Dopóki żyją na ziemi, mają jeszcze szansę, ale czy oni będą chcieli przeprosić Boga i ludzi, jak skazaniec wiszący obok Jezusa wołał przed śmiercią: „Panie, pamiętaj o mnie w swoim królestwie”. Oto świat, w którym żyjemy – wy i ja. Może taka propaganda doprowadziła niektórych z was czy waszych znajomych do poczucia wolności i niezależności od jakichkolwiek zasad moralnych i religijnych? Nic nowego. Pamiętajcie, że diabeł, w Biblii jako wąż, „nie jest na wakacjach” i nadal skutecznie kusi wielu tak, jak kiedyś skusił pierwszych rodziców: będziecie jak Bóg znali dobro i zło (Rdz 3, 5). Czy jesteście ludźmi wolnymi?

Byłbym nieszczery, gdybym nie przypomniał wam o moralnych zasadach Kościoła katolickiego! Jestem przekonany, że chcecie być szczęśliwi w waszym małżeństwie, waszej rodzinie, w waszym życiu. Ale czy możecie być niezależni od liberalnych mediów? Wroga-szatana, każdego z was i waszego małżeństwa, nie musicie szukać daleko. Włączcie telewizor, smartfon czy radio, kupcie kłamliwą prasę czy książkę, oglądajcie złe filmy i słuchajcie złych piosenek, wejdźcie na złe strony internetowe, a sami zaprosicie go do waszego wnętrza, do własnego domu! Media nie stworzyły człowieka. One, walcząc z Bogiem „w białych rękawiczkach”, deformują i próbują zniszczyć go. O, jakże bardzo mało jest pozytywnych programów, które promują prawdziwe dobro człowieka i dają mu nadzieję na znalezienie szczęścia w Bogu. Szukajcie zawsze prawdziwej odpowiedzi na pytania: Kim jest człowiek? Jaki jest ostateczny cel człowieka i twój wieczny cel?

Pierwszym, podstawowym zagadnieniem do przemyślenia i zadaniem będzie indywidualne znalezienie odpowiedzi na pytania: „Kim jestem”, ale jeszcze bardziej „Kim powinienem być”?

Świadomie nie chcę, abyście szukali odpowiedzi na pytanie: „Kim chcę być”. Spotkałem wiele osób, które starały się być kimś, kim nie były i nie mogły być, np. z braku podstawowego daru, jakim był słuch i poczucie rytmu dla skrzypka czy pianisty. Spotkałem też w życiu „duże dzieci” mające sędziwy wygląd, siwe włosy i pobierające od wielu lat emerytury. Zawsze szukajcie odpowiedzi opartych na prawdzie. Można innych – przez jakiś czas – oszukiwać, ale nie samego siebie. Można ukrywać swoje problemy przed innymi lub uciekać od nich, ale nikt nie ucieknie od siebie i od swoich problemów, jakie nosi w sobie.

W tych refleksjach staram się unikać pojęć naukowych, bo jest wiele publikacji, które można znaleźć w internecie, na półkach bibliotecznych i w księgarniach. Wybierajcie książki, które ukazują autentyczne wartości i podkreślają duchowy związek człowieka z Bogiem. Dar dziecięctwa Bożego otrzymaliśmy od Chrystusa. To On w tajemnicy Chrztu świętego zjednoczył nas z Trójcą Najświętszą. To On włączył nas w życie Rodziny Boga i dlatego być „tylko” człowiekiem – to za mało, bo mamy być dziećmi Bożymi na tej ziemi, a niebo powinno być celem naszej wędrówki. Powinniśmy uczynić wszystko, aby na końcu ziemskiej pielgrzymki, przechodząc przez bramę śmierci, wejść do Domu Ojca i pozostać z Nim na zawsze. O tym nie wolno nam – ochrzczonym – nigdy zapomnieć. W Chrystusie otrzymaliśmy godność dzieci Bożych – „boskie DNA”, które zostało wpisane w naszą duszę. Ten dar stanowi o tym, kim jesteśmy i kim powinniśmy być oraz jaki jest ostateczny cel naszego życia. Ludzie, od początku swego istnienia – jako mężczyzna i kobieta, wstępowali w naturalne związki małżeńskie kobiety i mężczyzny. Dzisiaj w świecie zorganizowano brutalny atak na instytucje, jakimi są małżeństwo i rodzina oraz Kościół katolicki, który broni sakramentalnego małżeństwa mężczyzny i kobiety. Środowiska antychrześcijańskie i antymałżeńskie prowadzą – hojnie finansowo wspierane – bezwzględną walkę medialną i prawną, aby podważyć i zniszczyć małżeństwo – ten związek istniejący wyłącznie między kobietą i mężczyzną, a od stworzenia Adama i Ewy uświęcony Bożym prawem oraz odwieczną tradycją ludów i narodów. Być człowiekiem to być istotą nie tylko fizyczną, ale przede wszystkim duchową, pełną tajemnicy – nawet dla samego człowieka. Tej tajemnicy często nierozumianej nawet przez niego samego, który pochłonięty codziennym zabieganiem, nie znajduje czasu, aby pomyśleć i poszukać odpowiedzi na pytania: kim jestem i jaki jest ostateczny cel mojego życia? Najbardziej zdumiewającą istotą na ziemi jest właśnie CZŁOWIEK, który do życia potrzebuje dynamicznej relacji z drugim człowiekiem, a przede wszystkim ze swoim Bogiem – Stwórcą i Miłością.

„… potrzebny jest [też] rozwój kultury, która, integrując środki nauki i technologii, jest w stanie rozpoznać i promować ludzkość w jej niepowtarzalnej wyjątkowości.– Konieczne jest zbadanie, czy tej wyjątkowości nie można znaleźć jeszcze przed językiem, w sferze uczuć i emocji, pragnień i intencjonalności, które tylko człowiek może rozpoznać, docenić i, z pomocą łaski Stwórcy, przekształcić w sens relacyjny z korzyścią dla innych. Jest to zatem zadanie kulturowe, ponieważ kultura kształtuje i kieruje spontanicznymi siłami życia i praktykami społecznymi” – papież Franciszek (KAI 12 lutego 2024).

powrót do “Tożsamość”