Być człowiekiem
Na świecie niektórzy ludzie żyją w „pojedynkę” z własnego wyboru lub z konieczności. W Polsce żyje prawie 5 milionów osób, którzy nigdy nie zawarli małżeństwa, żyją też jako wdowcy lub wdowe albo samotne osoby po rozwodzie. To są kobiety i mężczyźni. Oni też mają tożsamość ludzką, choć niekoniecznie chrześcijańską, która wymaga wiary i przyjęcia Chrystusa jako Boga w sakramencie Chrztu świętego. Razem z tożsamością mają odpowiedzialność za zbawienie siebie, ale powinni mieć także współodpowiedzialność jako ludzie wierzący za zbawienie innych ludzi. Bóg stworzył dla również dla nich nieśmiertelną duszę i chce obdarzyć ich życiem wiecznym w Królestwie Niebieskim. Dla ludzi niewierzących jest problem ze znalezieniem odpowiedzi na pytanie: jak powstał ten wszechświat i inne stworzenia oraz człowiek? Nieszukanie odpowiedzi ubliża człowiekowi, który ma rozum i szuka odpowiedzi na różne pytania w swoim życiu. Odpowiedź: świat powstał sam z siebie ujawnia brak logicznego myślenia albo ucieczkę od racjonalnej odpowiedzi, a podawanie jako odpowiedź: nie wierzę w istnienie boga lub Boga poniża człowieka jako rozumną istotę. Ucieczka w przypisywanie innych rozwiązań i istnienie bóstw też nie daje satysfakcji człowiekowi myślącemu. W historii były i nadal są różne odpowiedzi. A co będzie, jeżeli po śmierci takiego człowieka okaże się, że BÓG ISTNIEJE oraz niebo i piekło?
Księga Rodzaju tak opisuje stworzenie świata: „rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem podniebnym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!» Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad ptactwem podniebnym, nad rybami morskimi i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». I rzekł Bóg: «Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa podniebnego, i dla wszystkiego, co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona». I tak się stało. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.” (Rdz 1).
JESTEM ŻYWYM OBRAZEM BOGA
– MĘŻCZYZNĄ I NIEWIASTĄ!
Tożsamość człowieka związaną z Bogiem zniszczył wąż (w Egipcie był symbolem szatana): „A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: «Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?» Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli». Wtedy rzekł wąż do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło». Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią, a on zjadł. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy… Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę.” (Rdz 2).
Nie warto handlować z szatanem-kłamcą: chwilowe życie z nim na ziemi odrzuca BOGA STWÓRCĘ MIŁOŚCI I MIŁOSIERDZIA, I CZŁOWIEKA, który umieścił SWÓJ OBRAZ I TOŻSAMOŚĆ W NIEŚMIERTELNEJ DUSZY z niepowtarzalnym ludzkim DNA w raju?
Oto największy skrót inwestycji Boga Stwórcy w człowieka:
-” Stworzył … Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił”.
– A potem Pan rzekł do Noego: «Wejdź wraz z całą twą rodziną do arki, bo przekonałem się, że tylko ty jesteś wobec mnie prawy wśród tego pokolenia (Rdz 7).
– Pan Bóg rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem (Rdz 12).
– Gdy Mojżesz doszedł do Góry Bożej Horeb ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, a nie spłonął… zawołał Bóg do niego: «Mojżeszu, Mojżeszu!» «Nie zbliżaj się tu! …miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą». «Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba». Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was». (Wj 3).
Mojżesz wyprowadza Lud z niewoli w Egipcie, ale sam nigdy nie wszedł do Ziemi Obiecanej!
– Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej (Ga 4).
– Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie (J 6).
– «Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią» … Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju» … Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha (Łk 23, 34.43.46).
Czy można odrzucić troskę Boga Miłości i Miłosierdzia o człowieka aż do końca? Oczywiście można, bo miłość nie zabiera człowiekowi wolnej decyzji, ale człowiek poniesie odpowiedzialność już na ziemi, a tragiczną po śmierci w wieczności?
Człowiek jest odpowiedzialny za swoje działania, kiedy może kontrolować swoje uczucia, intelekt i wolę. Człowiek, aby móc odpowiadać za drugiego, musi go poznać. Dotyczy to szczególnie narzeczonych i małżonków. Im większa miłość – tym większa znajomość osoby, a im większa znajomość – tym większa odpowiedzialność.
Oto głęboka refleksja P. Bosmansa:
„Dobry człowiek jest zawsze łaską dla tego świata.Bądź dobrym człowiekiem! Człowieku, nie jesteś stworzony ani dla produkcji, ani dla przemysłu, ani dla bankowego konta – jesteś stworzony, aby być człowiekiem… Jesteś przecież stworzony na obraz Boga – który jest miłością (…) Na to dane mi są oczy, bym zauważał innych; uszy, bym ich słyszał; nogi, bym do nich spieszył; ręce, bym ich podtrzymywał i serce, bym ich kochał. Usta moje mają rozdawać dobre słowo, jak chleb, każdemu kto na niego czeka, natomiast wargi moich ust, serdecznym pocałunkiem oświadczać miłość, łączniczkę oddanych sobie serc. Ręce są mi dane, by delikatnie i serdecznie karmiły biednego chlebem i pociechą. Serce moje ma kochać i ciepłem swym ogrzewać tych, którzy są samotni i doznają chłodu ludzkich, zimnych serc. Wszystko ma swój sens (…) To co najważniejsze na tym świecie to być człowiekiem, i to dobrym człowiekiem (…) Wszędzie, gdzie panuje miłość jest Bóg. Miłość Boża przepełnia mnie aż do ostatniej tkanki mej istoty. Czuję, że jestem kochany. Jestem pełen wdzięczności, ale powiedz, komu mam dziękować. Żadnemu prezydentowi, ani generałowi, żadnemu profesorowi, ani technokracie. Jedynie Bogu pragnę dziękować, Dobremu Bogu. On pieści mnie tysiącem rąk. Tysiącem warg całuje mnie. Karmi mnie tysiącem owoców. Tysiącem skrzydeł unosi mnie. On jest moim Bogiem. Jestem Mu nieskończenie bliski (…)”.
powrót do “Odpowiedzialność”